Zaterdag 20 april presentatie bij Yksi Expo in Eindhoven

Een pittige meesterproef

Zaterdag 30 maart jl. hebben de allereerste 4 cursisten hun meesterproef afgelegd voor de vakopleiding Professioneel lederen tassenmaker.

Het resultaat: vier totaal verschillende collecties met een eigen signatuur, mooie presentaties en toelichtingen waar de passie vanaf spatte. Waar ook uiting werd gegeven over de twijfels, het worstelen met sommige technieken en – altijd weer - het doorzettingsvermogen dat steeds won.

 

Na een lange dag, waarin de drie commissieleden, intensief beraad hielden konden wij met trots aan alle examenkandidaten een welverdiend diploma uitreiken. Natuurlijk passen hierbij ook grote complimenten aan hun vakdocent Anja van der Maat, en voor deze groep respectievelijke gastdocent en assistente Dorrith de Beer en Simone Vervoort. Samen hebben zij iets moois neer weten te zetten. Een lijn die zij vol enthousiasme en passie doorzetten met alle huidige andere cursisten.

 

Na twee jaar opleiding, waarin 11 tassenmodules en verschillende aanvullende vaklessen en excursies werden gevolgd, werkten de examenkandidaten daarna nog 4 maanden aan hun eindopdracht. En waren de toelatingseisen om deel te kunnen nemen al aan voorwaarden verbonden, de meesterproef zelf was ook één om je tanden in te zetten: het ontwerpen, in elkaar zetten en presenteren van drie tassystemen (een eigen collectie), aangevuld met een verslag, waarin verantwoording afgelegd moest worden over de handelingen per product.

 

Als coördinerend medewerkster van het onderwijsbureau kijk ik hier misschien wel heel anders naar. Vanaf de eerste presentatie tot aan de laatste beoordeling heb ik genoten van de eigenheid, creativiteit en vakkundigheid van deze cursisten. Drie vrouwen en een man die voor zichzelf een duidelijk beeld voor ogen beeld hadden waar het voor haar / hem om ging. Niet van plan om zich van hun stuk te laten brengen, maar van plan om te overtuigen. En dat konden ze!

 

Elke examenkandidaat kreeg een half uur tijd om de collectie te presenteren aan de examencommissie. Eveneens werden er vragen gesteld door de commissieleden, veelal gericht op de uitwerking, het hoe en waarom.
Steekwoorden als: "Duurzaamheid, zelf doen, hergebruik, klasse, gebruiksgemak, perfecte techniek, verkoopbaarheid, doelgroep", heb ik veelvuldig voorbij horen komen in het leeratelier aan het Muntplein 17 in Eindhoven. Onderbroken door een gezamenlijke lunch startte daarna het beraad van de commissieleden.... Wachten, langer wachten dan verwacht. Half twee, half drie, drie uur.... Familieleden druppelen al binnen. Twijfels over de uitvoering, de kleine foutjes die gemaakt waren, komen op tafel. Misschien had ik dit... of toch dat beter niet kunnen doen.... Een enigszins lollige sfeer ontstond.

 

Toch blijkt dat gaandeweg de dag er een soort natuurlijke cirkel ontstond. Daar waar aan het begin van de dag in een presentatie werd gesproken over dat wat lastig was of misschien wel "helemaal niet te doen", stak tegelijkertijd de drijfveer op: dit is wat ik wil, wat ik belangrijk vind, mooi vind... dit is wat ik wil maken – om die en die reden - en daar sta ik voor. Om later op de dag in de kritieken van de examencommissie terug te horen, dat precies die eigenheid een product neerzet waar je mee verder kunt, wat een buitengewoon goed product is of in elk geval de potentie heeft dit te worden.

 

De eerste examenkandidaten hebben het latje hoog gelegd en prachtige presentaties en collecties neergezet, waar de volgende kandidaten zich aan kunnen gaan meten.